Omdat die kleine nog ziek is en gruwelijk verwend wordt, moet ze als tegenprestatie van de baas met ons mee als we s'ochtends gaan wandelen.
Vanochtend zijn we naar het Lage Bergse Bos geweest omdat daar dus ook een koffietentje is.
Eerst ff door dat bos heen.
En toen een drankje dat echt past bij deze tijd van het jaar: warme chocolademelk met slagroom:
Affijn.
Na een half uurtje rekenen we af en gaan terug naar de auto.
Zit daar dus een visser met zijn paraplu en zijn spulletjes aan de waterkant.
Neehee, daar ging IK niet op af maar een bruin labje wiens baas toen een zakje met kipfilet uit haar jas toverde en HOPPA, met de W van Weg kipfilet.
Ze had ook nog een vriendin met een kooiker bij zich en die riep alsmaar naar mij LOS, LOS!
Nou, ok dan, NAdat ik de inhoud van dat zakje opgegeten had.
Ondertussen was de baas natuurlijk dichterbij gekomen en die dacht wat een gedoe over een poepzakje.
Duh.
Die mevrouw van dat kooikertje was heel erg benauwd dat die bruine lab dat plastic op ging eten dus wat doet ie? Dat plastic op eten.
Vervolgens rende hij van zijn baas weg, die verwijtend tegen de mijne zei; Ja, daar had ik dus die kipfilet voor, en dook ik eens lekker op zijn nek.
O dat gaat niet goed hoor, zei het kooikermevrouwtje.
Die is veel te groot.
Ok, ok dacht ik, dan probeer ik hem eens gezellig te berijden.
DAT was helaas het moment dat de baas begon in te grijpen.
Ik werd in mijn nekvel gepakt en vastgemaakt maar die lab danste maar om me heen en was niet bij me weg te slaan.
Serieus jongen, hij viel gewoon op me.
Ik ben een Saarlooswolfhond, geboren op dinsdag 8 november 2011. Ik kom uit een gebroken gezin, maar ik heb begrepen dat dat vrij normaal is in de hondenwereld. Om te beginnen wonen mijn vader en moeder dus al niet samen en eén van mijn zussen is bij mijn moeder Riva gebleven. Eén van mijn broers woont bij mijn vader Amigo en de rest van het nest is ook nog eens een keer gewoon over heel Nederland verspreid. In de linklijst zie je nog wat meer info over mijn familie.
dinsdag 23 april 2013
zondag 21 april 2013
Dogshow Goes
Kijk, als je om kwart voor 6 boven al mensen hoort douchen, kun je als hond dus ook nattigheid voelen.
Ja hoor. Was godsamme nog donker man toen we al in Vlaardingen liepen.
MAARRRRR, dat bleek dus een uitSTEkend tijdstip te zijn om een stel nietsvermoedende konijnen de stuipen op het lijf te jagen.
Toen de zon eenmaal op was ben ik ook nog maar ff de sloot in gegaan om net als de grote baas deze dag gewoon fris en fruitig te starten.
Daar bleek de -enige echte- baas toen we thuiskwamen toch net ff anders over te denken; ik had namelijk 1 show.
Jawel.
Zij zo goed en zo kwaad als het ging de modder van mijn poten geborsteld en toen hoppa samen met dat kleine chickie in de auto naar Goes of all places.
De baas had mijn anti trektuig aangedaan en ik denk dat ze daar best wel blij om was want op zich ging ik nog een soort van rustig naar binnen de Zeelandhallen in en manoeuvreerde ik ook best behoorlijk door alle andere honden en mensen heen, maar toen zag ik dus Rana.
RAAANAAAA.
Die ken ik namelijk.
En Christaaaaa.
Die ken ik namelijk ook.
Komt de baas struikelend en hakkelend bij de zitplaats aan, zie ik nog 2 andere Saarlozen.
YEAHHHH!
Zoals gezegd.
De baas was dus best wel blij met dat tuig.
De Saarlozen moesten als 2e ras maar omdat er voor ons ook maar 1 lullig Australian cattle dogje was, moest de baas al om 10.05 uur de ring in.
Ik deed het heel behoorlijk vond ze.
Ik liep heel aardig.
Ik stond (meestal) heel aardig.
Ze mochten met zo'n beetje die hele tafel (er was een stagiair bij) mijn tanden en kiezen zien.
Ik kwispelde vrolijk tegen de keurmeester (ja mensen, dat leverde mij toch mooi de karaktertrek "Zonnig" op. En "zeer vrij gedrag").
Wie had dat ooit van mij kunnen denken?
Ik kreeg een U.
En omdat ik de enige reu in de jeugdklas was, gelijk de 1e plaats.
That's how I roll!
Toen moest ik nog ff een rondje met Abel lopen voor de beste reu, maar dat redde ik niet.
Ik was een mooie hond maar moest nog wel wat volwassener worden zei de keurmeester.
No problemo. Wordt aan gewerkt!
Kijk; mijn rapport;
Na deze happening vond ik het tijd worden voor een tukkie en vreemd genoeg vonden de anderen dat ook.
Verder heeft de baas allerlei langskomende mensen nog van alles en nog wat over DE Saarloos moeten vertellen (ik lag namelijk beHOORlijk in de weg van iedereen, dus ze moestenbijna over me heen stappen. Boeien!) en terwijl iedereen mij dan lekker zat te kroelen hoorde ik de baas iedere keer zeggen dat er dus ook best SCHUWE Saarlozen bestaan.
Nou mensen het zal wel, maar ik ken ze toch echt niet.
Was een beetje jammer dat het kleine chickie ziek werd maar dankzij goed omkoopwerk van de baas (i.e. een saucijzenbroodje en een tas) hebben we het tot bijna 3 uur gered en toen mocht ik met mijn medallie naar huis.
Daar heb ik eerst een serieus grote plas gedaan (dat uitlaatterreintje bij de show was zelfs naar mijn standaard te goor voor woorden) en vervolgens ben ik echt in een coma gestort.
Christa vroeg of we ook naar de Hondenshow in Zwolle kwamen maar de baas vindt het echt wel ver weg.
Gaan jullie?
ps; de foto's worden u vandaag aangeboden door het kleine chickie die, tot verrassing van de baas, ook wat zelfportretten met haar camera gemaakt had.
Ja hoor. Was godsamme nog donker man toen we al in Vlaardingen liepen.
MAARRRRR, dat bleek dus een uitSTEkend tijdstip te zijn om een stel nietsvermoedende konijnen de stuipen op het lijf te jagen.
Toen de zon eenmaal op was ben ik ook nog maar ff de sloot in gegaan om net als de grote baas deze dag gewoon fris en fruitig te starten.
Daar bleek de -enige echte- baas toen we thuiskwamen toch net ff anders over te denken; ik had namelijk 1 show.
Jawel.
Zij zo goed en zo kwaad als het ging de modder van mijn poten geborsteld en toen hoppa samen met dat kleine chickie in de auto naar Goes of all places.
De baas had mijn anti trektuig aangedaan en ik denk dat ze daar best wel blij om was want op zich ging ik nog een soort van rustig naar binnen de Zeelandhallen in en manoeuvreerde ik ook best behoorlijk door alle andere honden en mensen heen, maar toen zag ik dus Rana.
RAAANAAAA.
Die ken ik namelijk.
En Christaaaaa.
Die ken ik namelijk ook.
Komt de baas struikelend en hakkelend bij de zitplaats aan, zie ik nog 2 andere Saarlozen.
YEAHHHH!
Zoals gezegd.
De baas was dus best wel blij met dat tuig.
De Saarlozen moesten als 2e ras maar omdat er voor ons ook maar 1 lullig Australian cattle dogje was, moest de baas al om 10.05 uur de ring in.
Ik deed het heel behoorlijk vond ze.
Ik liep heel aardig.
Ik stond (meestal) heel aardig.
Ze mochten met zo'n beetje die hele tafel (er was een stagiair bij) mijn tanden en kiezen zien.
Ik kwispelde vrolijk tegen de keurmeester (ja mensen, dat leverde mij toch mooi de karaktertrek "Zonnig" op. En "zeer vrij gedrag").
Wie had dat ooit van mij kunnen denken?
Ik kreeg een U.
En omdat ik de enige reu in de jeugdklas was, gelijk de 1e plaats.
That's how I roll!
Toen moest ik nog ff een rondje met Abel lopen voor de beste reu, maar dat redde ik niet.
Ik was een mooie hond maar moest nog wel wat volwassener worden zei de keurmeester.
No problemo. Wordt aan gewerkt!
Kijk; mijn rapport;
Na deze happening vond ik het tijd worden voor een tukkie en vreemd genoeg vonden de anderen dat ook.
Verder heeft de baas allerlei langskomende mensen nog van alles en nog wat over DE Saarloos moeten vertellen (ik lag namelijk beHOORlijk in de weg van iedereen, dus ze moesten
Nou mensen het zal wel, maar ik ken ze toch echt niet.
Was een beetje jammer dat het kleine chickie ziek werd maar dankzij goed omkoopwerk van de baas (i.e. een saucijzenbroodje en een tas) hebben we het tot bijna 3 uur gered en toen mocht ik met mijn medallie naar huis.
Daar heb ik eerst een serieus grote plas gedaan (dat uitlaatterreintje bij de show was zelfs naar mijn standaard te goor voor woorden) en vervolgens ben ik echt in een coma gestort.
Christa vroeg of we ook naar de Hondenshow in Zwolle kwamen maar de baas vindt het echt wel ver weg.
Gaan jullie?
ps; de foto's worden u vandaag aangeboden door het kleine chickie die, tot verrassing van de baas, ook wat zelfportretten met haar camera gemaakt had.
donderdag 18 april 2013
Windkracht 7 tot 8
Stond er dus vanochtend toen ik nietsvermoedend uit de auto sprong.
Shit man, ik rook van alles en ik hoorde ook van alles ruisen.
Daar moest ik eens ff goed de tijd voor nemen.
Opeens dook er een mattie op die ik al een keertje eerder was tegengekomen:
De baas vroeg aan die mevrouw wat voor ras haar hond was.
Nou er zat van alles in.
Visla, Duitse staande en ook iets uit Tjechoslowakije zei ze.
Volgens mij vergat ze er 1; Haas :)
Shit man, ik rook van alles en ik hoorde ook van alles ruisen.
Daar moest ik eens ff goed de tijd voor nemen.
Opeens dook er een mattie op die ik al een keertje eerder was tegengekomen:
De baas vroeg aan die mevrouw wat voor ras haar hond was.
Nou er zat van alles in.
Visla, Duitse staande en ook iets uit Tjechoslowakije zei ze.
Volgens mij vergat ze er 1; Haas :)
woensdag 17 april 2013
Gebit
Helaas kon Bindy niet gisteren, maar toen ik met de baas in Clingendael ging lopen kwamen we tig hondenuitlaatservices tegen dus heb ik me maar vermaakt met een Berner Sennen mattie.
En een Turkse herder.
Eén of andere brak.
Een Jack Russel.
Iets krullerigs zwarts.
Een Bordeaux.
Een....
Gaat de baas op een gegeven moment foto's maken (breek me daar de bek niet over open mensen, serieus!), ziet ze dat 1 van mijn tandjes onder, scheef staat.
Nou moet er hier binnenkort 1-tje naar de orthodontist, dus ze zal toch niet....
Nah.
Jongen, al staan AL mijn tanden schots en scheef in mijn bek, de lamshartjes gingen er daarna in als koek.
En een Turkse herder.
Eén of andere brak.
Een Jack Russel.
Iets krullerigs zwarts.
Een Bordeaux.
Een....
Gaat de baas op een gegeven moment foto's maken (breek me daar de bek niet over open mensen, serieus!), ziet ze dat 1 van mijn tandjes onder, scheef staat.
Nou moet er hier binnenkort 1-tje naar de orthodontist, dus ze zal toch niet....
Nah.
Jongen, al staan AL mijn tanden schots en scheef in mijn bek, de lamshartjes gingen er daarna in als koek.
dinsdag 16 april 2013
In de rui
De baas krijgt er de tandjes van dat ze tegenwoordig bijna 2 keer per dag kan stofzuigen dus tegenwoordig word ik zodra ik ook maar 1 stap buiten zet, vakkundig onder handen genomen.
Dit is de oogst na 1 minuutje.
Moet zeggen dat ik er na 5 minuten ook meestal wel genoeg van heb, want dan zie ik een vogeltje, een kat, iemand beweegt achter het raam aan de overkant, kortom meerdere zaken vereisen mijn directe aandacht dus ik kan onmogelijk nog langer stil staan.
De baas hoopt dat ik met dit mooie weer een soort van in 1 keer mijn hele ondervacht laat vallen, in plaats van het over een paar weken te verspreiden.
Ach <3
Blond he!
Dit is de oogst na 1 minuutje.
Moet zeggen dat ik er na 5 minuten ook meestal wel genoeg van heb, want dan zie ik een vogeltje, een kat, iemand beweegt achter het raam aan de overkant, kortom meerdere zaken vereisen mijn directe aandacht dus ik kan onmogelijk nog langer stil staan.
De baas hoopt dat ik met dit mooie weer een soort van in 1 keer mijn hele ondervacht laat vallen, in plaats van het over een paar weken te verspreiden.
Ach <3
Blond he!
maandag 15 april 2013
Eerste mooie dag van het jaar
Omdat er dit jaar helemaal niemand die we kenden meedeed aan de marathon, besloten ze hier gisteren Rotterdam te ontvluchten en zijn we lekker naar de Broekpolder gegaan.
Er stond een straf windje ja, maar dat kon mij niet bommen.
Zeker niet toen we daarna in Maasland pannenkoeken zijn gaan eten.
Nou ja, we...
Ze.
Ik had de kiezelstenen in mijn mondhoeken hangen.
Er stond een straf windje ja, maar dat kon mij niet bommen.
Zeker niet toen we daarna in Maasland pannenkoeken zijn gaan eten.
Nou ja, we...
Ze.
Ik had de kiezelstenen in mijn mondhoeken hangen.
zondag 14 april 2013
Speak Bark!
Vrijdagochtend ging de baas vreemd genoeg maar een klein rondje met me doen en ik was net een beetje in slaap aan het sukkelen toen Ingrid aanbelde.
Je weet wel, van die Husky groep van laatst.
Ik moest ff snuffen en wennen maar toen wist ik het weer helemaal en ben ik vrolijk tegen haar op gaan springen, haar muts van tafel gaan jatten en bovenop haar voeten gaan zitten.
De baas en Ingrid moesten van alles bespreken en na een half uur kreeg ik niet alleen mijn halsband aan maar ook mijn nieuwe tuig.
Nou ben ik geen fan van tuigen want in dat ene tuig dat we speciaal hebben voor als de kinderen mij uitlaten, kan ik dus voor geen meter trekken.
Tenminste het kan wel, maar dan trek ik mezelf soort van opzij dus dat doe ik maar 1 keer.
Dit was weer een ander tuig geef ik toe, maar voor de zekerheid ging ik zo ver weg mogelijk onder tafel liggen en dacht, de ballen, ik doe ff niet mee.
Ja hoor, haalt ze natuurlijk een lekkertje te voorschijn.
*zucht*
Ok dan.
Ik schoorvoetend naar voren. Legt ze dat tuig half over mijn kop, haalt hem weer weg en daarna mocht ik pas een snoepje. Dat herhaalde ze 2 keer en toen opeens, hoppa, had ik dat tuig om.
Shiii-it.
Weer ingetrapt!
Nee, maar toen bleek dus dat ik met Ingrid mee ging!
Gaaf man.
Eerst gingen we ff naar haar bus. Blijken daar dus gewoon nog 6 honden en Michel in te zitten. Ze ging dus met ons ALLEMAAL aangelijnd naar het Kralingse Bos wandelen (minuutje of 40).
Zo!
De baas denkt wel eens dat ze veel commentaar krijgt.
Moet je met een zooitje huskies, wat zwarts en een Saarloos lopen.
Man!
Ik deed het heel netjes zei Ingrid.
Soms trok ik een beetje te veel naar voren en kreeg ik een standje. Dan ging ik maar weer naast die anderen lopen.
In het Kralingse Bos aangekomen zagen we ook Michel weer. Yeah. O en nu viel ook het kwartje.
We gingen fietsen en omdat dat getrek aan mijn nek niet zo handig is, had ik dus een tuig om.
DUH!
Ingrid ging met 2 honden voorop en dan Michel met 2 huskies en ik aan de buitenkant erachter.
In het begin was het ff wennen maar toen; HIKE HIKE.
Gááááán met die banaan.
Ja voor 10 minuutjes dan.
Toen dacht ik, zo en nu eerst een Bavaria.
Dus ze hebben het rondje rustig afgemaakt en mocht ik gelukkig in het busje naar hun huis.
Nee. Hebben ze dus ook gewoon katten!
Ik had snode plannen maar die Ingrid hield mij veel te veel in de smiezen dus dat bewaar ik voor de volgende keer denk ik.
Nadat we ff bijgekomen waren, moesten de eerste matties alweer naar huis gebracht worden.
Eerst gingen we Arctic wegbrengen en vandaar uit zijn we naar mijn huis gaan lopen (half uurtje).
Daar aangekomen gingen we lekker met de overgebleven 2 en Ingrid wat drinken, heb ik nog even een poging gedaan -zeker nu ik op eigen terrein was- Sixtie te bestijgen (ik verstond alsmaar Sexy vandaar), kwam Michel ook nog langs, kortom; PAR TY!!
Na 10 minuten echter dacht ik, weet je wat, ik doe heel ff-ies mijn ogen dicht.
Gast! Ik was dus serieus kapot.
De baas heeft afgesproken dat ik eens in de 2 weken met ze mee ga, dus tegen die tijd laat ik ze natuurlijk weer alle hoeken van het Kralingse Bos zien.
Je weet wel, van die Husky groep van laatst.
Ik moest ff snuffen en wennen maar toen wist ik het weer helemaal en ben ik vrolijk tegen haar op gaan springen, haar muts van tafel gaan jatten en bovenop haar voeten gaan zitten.
De baas en Ingrid moesten van alles bespreken en na een half uur kreeg ik niet alleen mijn halsband aan maar ook mijn nieuwe tuig.
Nou ben ik geen fan van tuigen want in dat ene tuig dat we speciaal hebben voor als de kinderen mij uitlaten, kan ik dus voor geen meter trekken.
Tenminste het kan wel, maar dan trek ik mezelf soort van opzij dus dat doe ik maar 1 keer.
Dit was weer een ander tuig geef ik toe, maar voor de zekerheid ging ik zo ver weg mogelijk onder tafel liggen en dacht, de ballen, ik doe ff niet mee.
Ja hoor, haalt ze natuurlijk een lekkertje te voorschijn.
*zucht*
Ok dan.
Ik schoorvoetend naar voren. Legt ze dat tuig half over mijn kop, haalt hem weer weg en daarna mocht ik pas een snoepje. Dat herhaalde ze 2 keer en toen opeens, hoppa, had ik dat tuig om.
Shiii-it.
Weer ingetrapt!
Nee, maar toen bleek dus dat ik met Ingrid mee ging!
Gaaf man.
Eerst gingen we ff naar haar bus. Blijken daar dus gewoon nog 6 honden en Michel in te zitten. Ze ging dus met ons ALLEMAAL aangelijnd naar het Kralingse Bos wandelen (minuutje of 40).
Zo!
De baas denkt wel eens dat ze veel commentaar krijgt.
Moet je met een zooitje huskies, wat zwarts en een Saarloos lopen.
Man!
Ik deed het heel netjes zei Ingrid.
Soms trok ik een beetje te veel naar voren en kreeg ik een standje. Dan ging ik maar weer naast die anderen lopen.
In het Kralingse Bos aangekomen zagen we ook Michel weer. Yeah. O en nu viel ook het kwartje.
We gingen fietsen en omdat dat getrek aan mijn nek niet zo handig is, had ik dus een tuig om.
DUH!
Ingrid ging met 2 honden voorop en dan Michel met 2 huskies en ik aan de buitenkant erachter.
In het begin was het ff wennen maar toen; HIKE HIKE.
Gááááán met die banaan.
Ja voor 10 minuutjes dan.
Toen dacht ik, zo en nu eerst een Bavaria.
Dus ze hebben het rondje rustig afgemaakt en mocht ik gelukkig in het busje naar hun huis.
Nee. Hebben ze dus ook gewoon katten!
Ik had snode plannen maar die Ingrid hield mij veel te veel in de smiezen dus dat bewaar ik voor de volgende keer denk ik.
Nadat we ff bijgekomen waren, moesten de eerste matties alweer naar huis gebracht worden.
Eerst gingen we Arctic wegbrengen en vandaar uit zijn we naar mijn huis gaan lopen (half uurtje).
Daar aangekomen gingen we lekker met de overgebleven 2 en Ingrid wat drinken, heb ik nog even een poging gedaan -zeker nu ik op eigen terrein was- Sixtie te bestijgen (ik verstond alsmaar Sexy vandaar), kwam Michel ook nog langs, kortom; PAR TY!!
Na 10 minuten echter dacht ik, weet je wat, ik doe heel ff-ies mijn ogen dicht.
Gast! Ik was dus serieus kapot.
De baas heeft afgesproken dat ik eens in de 2 weken met ze mee ga, dus tegen die tijd laat ik ze natuurlijk weer alle hoeken van het Kralingse Bos zien.
Abonneren op:
Posts (Atom)





