Jongens, ik heb dus een wrat.
Aan de binnenkant van mijn bovenlip.
Net als bij mensen, zijn wratten niet echt aantrekkelijk, maar doen ze ook geen kwaad.
De da zei dat ik er de leeftijd voor had en dat het een kwestie is van afwachten. Of ik krijg er meer (kan op diverse plaatsen op de bek/kop zijn) of hier blijft het bij.
Gaat vanzelf weer over.
Bij de dagopvang hebben ze een pup die nog heel erg bij iedereen in de bek hangt dus daar ga ik voorlopig niet heen.
Van Remco mag ik wel komen maar ik weet niet of het verstandig is dat ik 1 van jullie binnenkort ga ontmoeten.
Shit man, heb ik weer.
Ik ben een Saarlooswolfhond, geboren op dinsdag 8 november 2011. Ik kom uit een gebroken gezin, maar ik heb begrepen dat dat vrij normaal is in de hondenwereld. Om te beginnen wonen mijn vader en moeder dus al niet samen en eén van mijn zussen is bij mijn moeder Riva gebleven. Eén van mijn broers woont bij mijn vader Amigo en de rest van het nest is ook nog eens een keer gewoon over heel Nederland verspreid. In de linklijst zie je nog wat meer info over mijn familie.
donderdag 11 oktober 2012
woensdag 10 oktober 2012
Uitlaatservice IV
Vanochtend mocht ik weer mee met Remco en mijn matties. Hij zei tegen de baas dat het nu goed gaat in de auto maar dat ik wel dominant gedrag naar Tara (die Stafford) ga vertonen.
De roedel is zich aan het zetten.
Ja.
IEMAND moet toch dominant gedrag naar Tara vertonen?
Zoals jullie zien was er verder overigens weer geen hol aan vanochtend.
De roedel is zich aan het zetten.
Ja.
IEMAND moet toch dominant gedrag naar Tara vertonen?
Zoals jullie zien was er verder overigens weer geen hol aan vanochtend.
dinsdag 9 oktober 2012
School
Ondertussen zijn we dus al weer een paar weken met de basiscursus bezig mensen.
Nou ja basis. Ik vind het persoonlijk best vergevorderd.
Tenminste.
Kijk, bij het volgen gebruikt ze een snoepje op 20 cm van mijn neus dus ik volg als een dolle.
Maar bij het zitten moet ik tegenwoordig links Naast haar zitten en dan ook nog zo'n beetje met mijn kont tegen haar been.
Persoonlijk vind ik dat Naast gewoon Naast betekent en zit ik meer in een 45 graden hoek Naast de baas. Kan ik haar tenminste goed aankijken. Gezellig.
Ik heb het niet tegen iedereen verteld maar vorige week was dus best wel een beetje rampzalig op de training.
Halverwege het Niet trekken aan de riem, begon ik dus aan een nieuwe oefening; Wel Bijten in de riem.
Dat scheen niet de bedoeling te zijn.
Toen begon ik aan Wel Bijten in de jaszoom.
Toen aan Wel Bijten in de handen.
Ja en toen liep het gierend uit de klauwen.
De baas nam mij apart en er kwamen DRIE juffen bij.
Ik zei nog geintje mensen, geintje, maar ik kreeg me daar een partij strafkamp.
Gingen ze expres met plastic zakjes knisperen.
Mocht ik dus geeneens tegen ze opspringen of in die zakjes happen.
RENG. De baas trok me gelijk als een debiel naar beneden.
Op het laatst viel zelfs het S-ketting woord.
Deze week heb ik me dus ongelooflijk ingehouden en ben ik -echt per ongeluk wolla jongen- maar 1 keer in de kont van een klein baasje blijven hangen met mijn tandje.
Wij gisteren weer naar school.
De baas had de grote baas meegenomen voor moral support en het begon al goed.
Met zijn 5-en werden we vastgebonden aan het hek, waarbij de juf subtiel zei; vooral genoeg ruimte tussen Thorgal en de andere honden en toen ging de baas gewoon met een ander hondje meelopen!
Trouwens, al die bazen van die vastgebonden honden gingen met een ander koppel meelopen.
Zo, wij blaffen en rukken en piepen!
Nou na 5 minuten gingen ze weer in een kringetje staan en vertellen over wat ze bij die ander opgevallen was.
Ik was ondertussen gewoon netjes op mijn gat gaan zitten want ik zag dat ze weer redelijk in de buurt was, maar toen ze ging praten hield ik het niet meer.
Ja en je weet het, als Mozes niet naar de berg komt, komt de berg maar naar Mozes.
Dus.
Ik ruk me gewoon uit mijn halsband en ren vrolijk op de baas af. YIPPIE!
De baas kijkt verrast op, maar de juf zei gelijk dat ze dit niet mocht belonen en mij weer aan het hek moest binden.
Duh.
Als me dit 1 keer lukt, lukt het ook wel een 2e keer.
Dus zij maakt me vast, ik ruk me los.
En toen dacht ik, weet je wat, ik ga ook ff mijn vrienden gedag zeggen.
Zo en ik heb een hoop vrienden!
Layla natuurlijk. Maar ook Tommie, Indra, Jack, Shadow....
Maar ja.
De baas had HELE lekkere brokjes bij zich, dus uiteindelijk ben ik TOCH maar weer in die halsband gelopen.
Affijn, wij doen VOLG en ZIT en toen moesten we BLIJF oefenen. Thuis hadden we het 20/25 seconden moeten oefenen op een riem-lengte afstand en dat moesten we nu laten zien.
Makkie jongen.
Maar...
Wat de baas dus niet wist; ik had op het andere veld een kat gezien.
Dus iedere keer als ze voor me stond, keek ik om haar benen heen en zij dacht godsamme, wat heeft dat beest?
Ja je voelt hem aankomen.
Zij zegt Blijf.
Ik denk; GAAN.
Ik speer naar die kat toe, de grote baas blokkeert mijn weg maar daar slalom ik behendig om heen, ik gooi er nog ff een versnelling in, de juf roept; Hond Los!, maar toen liep ik dus in de val van een andere baas die doodleuk mijn riem pakte.
Scheelde niks jongen!
De rest van de les smeekte de baas me om een beetje normaal te doen en omdat ze daarbij overvloedig gebruikte maakte van die lekkere brokjes, was ik ook de lulligste niet.
School jongen is helemaal mijn ding!
Nou ja basis. Ik vind het persoonlijk best vergevorderd.
Tenminste.
Kijk, bij het volgen gebruikt ze een snoepje op 20 cm van mijn neus dus ik volg als een dolle.
Maar bij het zitten moet ik tegenwoordig links Naast haar zitten en dan ook nog zo'n beetje met mijn kont tegen haar been.
Persoonlijk vind ik dat Naast gewoon Naast betekent en zit ik meer in een 45 graden hoek Naast de baas. Kan ik haar tenminste goed aankijken. Gezellig.
Ik heb het niet tegen iedereen verteld maar vorige week was dus best wel een beetje rampzalig op de training.
Halverwege het Niet trekken aan de riem, begon ik dus aan een nieuwe oefening; Wel Bijten in de riem.
Dat scheen niet de bedoeling te zijn.
Toen begon ik aan Wel Bijten in de jaszoom.
Toen aan Wel Bijten in de handen.
Ja en toen liep het gierend uit de klauwen.
De baas nam mij apart en er kwamen DRIE juffen bij.
Ik zei nog geintje mensen, geintje, maar ik kreeg me daar een partij strafkamp.
Gingen ze expres met plastic zakjes knisperen.
Mocht ik dus geeneens tegen ze opspringen of in die zakjes happen.
RENG. De baas trok me gelijk als een debiel naar beneden.
Op het laatst viel zelfs het S-ketting woord.
Deze week heb ik me dus ongelooflijk ingehouden en ben ik -echt per ongeluk wolla jongen- maar 1 keer in de kont van een klein baasje blijven hangen met mijn tandje.
Wij gisteren weer naar school.
De baas had de grote baas meegenomen voor moral support en het begon al goed.
Met zijn 5-en werden we vastgebonden aan het hek, waarbij de juf subtiel zei; vooral genoeg ruimte tussen Thorgal en de andere honden en toen ging de baas gewoon met een ander hondje meelopen!
Trouwens, al die bazen van die vastgebonden honden gingen met een ander koppel meelopen.
Zo, wij blaffen en rukken en piepen!
Nou na 5 minuten gingen ze weer in een kringetje staan en vertellen over wat ze bij die ander opgevallen was.
Ik was ondertussen gewoon netjes op mijn gat gaan zitten want ik zag dat ze weer redelijk in de buurt was, maar toen ze ging praten hield ik het niet meer.
Ja en je weet het, als Mozes niet naar de berg komt, komt de berg maar naar Mozes.
Dus.
Ik ruk me gewoon uit mijn halsband en ren vrolijk op de baas af. YIPPIE!
De baas kijkt verrast op, maar de juf zei gelijk dat ze dit niet mocht belonen en mij weer aan het hek moest binden.
Duh.
Als me dit 1 keer lukt, lukt het ook wel een 2e keer.
Dus zij maakt me vast, ik ruk me los.
En toen dacht ik, weet je wat, ik ga ook ff mijn vrienden gedag zeggen.
Zo en ik heb een hoop vrienden!
Layla natuurlijk. Maar ook Tommie, Indra, Jack, Shadow....
Maar ja.
De baas had HELE lekkere brokjes bij zich, dus uiteindelijk ben ik TOCH maar weer in die halsband gelopen.
Affijn, wij doen VOLG en ZIT en toen moesten we BLIJF oefenen. Thuis hadden we het 20/25 seconden moeten oefenen op een riem-lengte afstand en dat moesten we nu laten zien.
Makkie jongen.
Maar...
Wat de baas dus niet wist; ik had op het andere veld een kat gezien.
Dus iedere keer als ze voor me stond, keek ik om haar benen heen en zij dacht godsamme, wat heeft dat beest?
Ja je voelt hem aankomen.
Zij zegt Blijf.
Ik denk; GAAN.
Ik speer naar die kat toe, de grote baas blokkeert mijn weg maar daar slalom ik behendig om heen, ik gooi er nog ff een versnelling in, de juf roept; Hond Los!, maar toen liep ik dus in de val van een andere baas die doodleuk mijn riem pakte.
Scheelde niks jongen!
De rest van de les smeekte de baas me om een beetje normaal te doen en omdat ze daarbij overvloedig gebruikte maakte van die lekkere brokjes, was ik ook de lulligste niet.
School jongen is helemaal mijn ding!
zondag 7 oktober 2012
Wandelen
Na regen komt zonneschijn en wat een fantastisch weertje was het vanochtend in Delft mensen!
En zoals jullie zien weet ik hier dus gewoon blindelings de weg.
Maar mijn tong hangt wel op half 7 ja.
Nee en dan komen we dus weer een groep jachthonden in training tegen mensen.
Hier moesten ze dus een apport uit het struikgewas ophalen.
Dat viel nog niet mee moet ik zeggen en ik geef eerlijk toe, ik weet niet of ik het beter gedaan had.
Maar ja. Ik kan dan weer heel mooi op de baas zijn voet zitten kijken.
Dat dan weer wel.
Geniet nog ff van het weer mensen!
En zoals jullie zien weet ik hier dus gewoon blindelings de weg.
Maar mijn tong hangt wel op half 7 ja.
Nee en dan komen we dus weer een groep jachthonden in training tegen mensen.
Hier moesten ze dus een apport uit het struikgewas ophalen.
Dat viel nog niet mee moet ik zeggen en ik geef eerlijk toe, ik weet niet of ik het beter gedaan had.
Maar ja. Ik kan dan weer heel mooi op de baas zijn voet zitten kijken.
Dat dan weer wel.
Geniet nog ff van het weer mensen!
donderdag 4 oktober 2012
Dierendag
Jongen ik heb goed nieuws en beter nieuws.
Waar zal ik mee beginnen?
Goede nieuws? Ok.
Nou, om te beginnen heb ik dus vanochtend ene Aro ongelooflijk lopen dollen.
Aro is een Tsjech van 2 jaar en de zoon van Paco (van Ruud de Bruin, een bekende naam bij de Saarlozen). Diezelfde Aro had de 1e prijs gewonnen op de Paasshow waar Ellen dit jaar met Bantu was!
Jongen, nog ff en ik ken dus gewoon zowel de SWH als de TWH populatie in Nederland.
Maar wij komen dus aanlopen, ik storm zoals gebruikelijk de hoek om; STOP wolfhond op 12 uur.
Die Tsjech maakt zich groot, staart strak omhoog, ik doe ff een stapje opzij, kijk eens naar een interessante graspol, maar toen hield ik het niet meer en ging ik beklikkend op hem af.
Hij wou eerst nog een beetje interessant lopen doen en probeerde mij te dissen maar daar trapte ik dus mooi niet in.
Ik beet hem in zijn staart, ik hapte in zijn wang en hoppa, op de grond met die Aro :)
Dat ging dus zeker een half uur zo door, in het water, op het gras, door de struiken.
En de baas maar kleppen he!
Over dekreuen en heupen.
Over politiepaarden en schapen.
Over slopen en spelen.
BOEIEHHH!
Affijn, wij lopen verder, zie ik dus een paar witte kontjes.
Vette tip: witte kontjes = konijn.
Konijn = lache
Ja voor mij dan he! Ik speer er achteraan maar die schijterd was al in zijn holletje geschoten.
Volgende keer beter.
Trouwens over holen gesproken, ik ben gisteravond voor het eerst achter een haas aangegaan.
Heilige poep man. Die kunnen rennen!
Nou, ik dus ook.
Ik heb er serieus de versnelling in gegooid gister en het scheelde niks. Ja tot ie dus ergens een hol inschoot.
Nou, om een lang verhaal niet al te lang te maken, we komen thuis: Lunch time!
Zij doet echt een schamel beetje brokken in mijn bak, maaaaar, vanuit mijn ooghoek zie ik (en dan merk je toch echt dat ze blond is en vergeet dat ik een NEUS heb) dat ze een enorm maar dan ook echt ENORM bot uit de ijskast haalt en in de magnetron zet.
Ja mensen, ik weet niet hoe dat bij jullie thuis gaat, maar hier hebben ze dus diverse daar-kan-Thorgal-niet-bij plaatsjes.
De oven.
Het kastje boven de aanrecht.
En dus ook; de magnetron.
Nou hier komt dus het BETERE nieuws:
Sinds vandaag kan ze die magnetron van haar lijstje schrappen.
Zij gaat ff naar boven want er lag er 1 ziek op bed, hoort KDENG KBOEM en VAN JE RATSEFLAS.
Rent naar beneden.
Te laat! Ik was er al de tuin mee in.
Ja wasse beetje dom van de baas.
Maar zeg nou zelf, had ik dat bakje keurig neergezet of had ik het keurig neergezet!
Dat komt namelijk omdat ze tegenwoordig allemaal hersenwerk spelletjes met me doet waardoor ik nog beter ben geworden in iets met mijn tanden pakken zonder het -direct- kapot te maken.
Daarover een andere keer meer mensen. Ik ga ff uitbuiken.
Toedels!
Waar zal ik mee beginnen?
Goede nieuws? Ok.
Nou, om te beginnen heb ik dus vanochtend ene Aro ongelooflijk lopen dollen.
Aro is een Tsjech van 2 jaar en de zoon van Paco (van Ruud de Bruin, een bekende naam bij de Saarlozen). Diezelfde Aro had de 1e prijs gewonnen op de Paasshow waar Ellen dit jaar met Bantu was!
Jongen, nog ff en ik ken dus gewoon zowel de SWH als de TWH populatie in Nederland.
Maar wij komen dus aanlopen, ik storm zoals gebruikelijk de hoek om; STOP wolfhond op 12 uur.
Die Tsjech maakt zich groot, staart strak omhoog, ik doe ff een stapje opzij, kijk eens naar een interessante graspol, maar toen hield ik het niet meer en ging ik beklikkend op hem af.
Hij wou eerst nog een beetje interessant lopen doen en probeerde mij te dissen maar daar trapte ik dus mooi niet in.
Ik beet hem in zijn staart, ik hapte in zijn wang en hoppa, op de grond met die Aro :)
Dat ging dus zeker een half uur zo door, in het water, op het gras, door de struiken.
En de baas maar kleppen he!
Over dekreuen en heupen.
Over politiepaarden en schapen.
Over slopen en spelen.
BOEIEHHH!
Affijn, wij lopen verder, zie ik dus een paar witte kontjes.
Vette tip: witte kontjes = konijn.
Konijn = lache
Ja voor mij dan he! Ik speer er achteraan maar die schijterd was al in zijn holletje geschoten.
Volgende keer beter.
Trouwens over holen gesproken, ik ben gisteravond voor het eerst achter een haas aangegaan.
Heilige poep man. Die kunnen rennen!
Nou, ik dus ook.
Ik heb er serieus de versnelling in gegooid gister en het scheelde niks. Ja tot ie dus ergens een hol inschoot.
Nou, om een lang verhaal niet al te lang te maken, we komen thuis: Lunch time!
Zij doet echt een schamel beetje brokken in mijn bak, maaaaar, vanuit mijn ooghoek zie ik (en dan merk je toch echt dat ze blond is en vergeet dat ik een NEUS heb) dat ze een enorm maar dan ook echt ENORM bot uit de ijskast haalt en in de magnetron zet.
Ja mensen, ik weet niet hoe dat bij jullie thuis gaat, maar hier hebben ze dus diverse daar-kan-Thorgal-niet-bij plaatsjes.
De oven.
Het kastje boven de aanrecht.
En dus ook; de magnetron.
Nou hier komt dus het BETERE nieuws:
Sinds vandaag kan ze die magnetron van haar lijstje schrappen.
Zij gaat ff naar boven want er lag er 1 ziek op bed, hoort KDENG KBOEM en VAN JE RATSEFLAS.
Rent naar beneden.
Te laat! Ik was er al de tuin mee in.
Ja wasse beetje dom van de baas.
Maar zeg nou zelf, had ik dat bakje keurig neergezet of had ik het keurig neergezet!
Dat komt namelijk omdat ze tegenwoordig allemaal hersenwerk spelletjes met me doet waardoor ik nog beter ben geworden in iets met mijn tanden pakken zonder het -direct- kapot te maken.
Daarover een andere keer meer mensen. Ik ga ff uitbuiken.
Toedels!
woensdag 3 oktober 2012
The day before
Ja, deze had ik Ronja een poosje terug zien doen en ik moet zeggen; het bevalt me prima in die vensterbank. Van buitenaf schrikken de mensen zich de tandjes als ik met mijn kop boven dat stuk ondoorzichtig glas uitkom, maar das niet mijn probleem.
Jongen, ik ben gewoon zenuwachtig over wat ik morgen allemaal krijg.
Ik had eerst 1 van de katten op mijn verlanglijstje staan maar ja dan is het voor die niet echt dierendag, dus nu heb ik
2 kilo (reeds dood) vlees
1 kilo kaas
1 rodi worst
1 pak (verse !! dus buigzame) frolic
1 leverworst
1 gekookte worst &
1 echte schoen
OF.........
de hele dag -legaal- op de bank liggen
op mijn verlanglijst staan.
En ik ben over een paar weken jarig dus wat ik nu niet krijg, schuift mooi door.
Zal mij benieuwen.
maandag 1 oktober 2012
Clubmatch
Teringpietje mensen.
Gister ben ik dus om 6 uur (s'ochtends ja!) al met de grote baas gaan lopen.
WTF?
Ik denk, hier klopt iets niet. Dit is ECHT niet normaal.
En ja hoor, ik kom koud terug, krijg wat brokken en hoppa die auto in.
Hier, dat bedoel ik dus, zelfs de zon moest nog opkomen.
Affijn.
Wij zij rijden en na een poos stopt de baas en wil ze dus die zakken met brokken, bekers, tonnen, weet ik veel wat allemaal uit de auto laden.
Zo jongen ik werd gek.
Ik had dus al lang door dat er tientallen Saarlozen om ons heen waren en ik werd echt HELEMAAL gek!
Janken en piepen, de tralies van de bench opvreten. De baas dacht dat moeten we niet hebben, dus die heeft de bench maar open gemaakt en toen ben ik naar buiten gesjeesd.
YEAH!!!
Honden!!!
Mensen!!!
Nog meer honden!!!
Nog meer mensen!!
Nou zo ging het zeg maar een kwartiertje door en tegen die tijd hadden de baas en dat kleine chickie mijn riem weer zo'n beetje vast en zijn ze strategisch (lees; in de zon) naast de ring gaan zitten.
De ring is trouwens gewoon een rechthoek mensen, maar dat terzijde.
En het werd drukker.
En nog meer mensen
En nog meer honden.
Zo nu en dan hield ik het niet meer.
HELEMAAL niet toen Michel en Danielle met mamma en Devi kwamen.
Ik was BLIJ!
Maar mamma vond me veels te overdreven.
Ze legde me direct op mijn rug en toen ze dat voor de 2e keer deed kregen de baas en Michel alle omstanders over zich heen dat ze ons uit elkaar moesten halen.
Ik begreep er eigenlijk niks van.
Ik was namelijk al lang weer met wat anders bezig en mamma ook, maar de rest van de dag hebben we elkaar maar een beetje ontweken.
Nee mensen, maar na een uurtje bleek dus dat het de bedoeling was dat ik aan de keurmeester ging laten zien hoe fantastisch ik was.
Duh.
Ik was nummer 7 en jullie weten dat ik ervan houd om heel efficiënt met mijn tijd om te gaan, dus:
De baas zag dit ietwat verontrust aan omdat ik sowieso de neiging heb om te gaan zitten in plaats van te staan. En bij de voorgaande honden had ze al gezien dat de keurmeester dit keer de tijd nam om iedereen eens goed van een afstandje te beoordelen.
No sweat man!
Wij zijn aan de beurt, ik veer op (!) en loop keurig mee naar voren.
We lopen ff een rondje door die ring. Ik in mijn rastypische, moeiteloze gangwerk.
Zij in een sukkelige draf.
Ze geeft die man een hand, ik geef hem een lik en je ziet dat dat dus direct zijn vruchten afwerpt want hij ging me lekker over mijn rug masseren, controleert mijn tandjes en -vooruit dan maar- checkt mijn ballen.
(double check ja :)
Ik zag er heel goed uit, uitstekend lichaam en je kon wel aan me zien dat ze veel met me liepen.
Nou ja, nou ja, ik loop vooral veel met hullie, wou ik toen zeggen, maar ach.
Die man gaat in zijn stoel zitten om mij nog eens van een afstand te bewonderen en toen mochten we terug in de rij.
Hebben we dus gewoon Uitmuntend gekregen en zelfs de 3e prijs!
Moet niet veel gekker worden dit.
Ik ben dus nauwelijks van de opwinding bekomen, moeten we weer die ring in!
Maar dit keer dus met pappa en mamma en mijn broers en zussen mensen!
Wat een feest.
Terwijl Wodka en ik elkaar opvraten, horen we net de keurmeester over het nest voor ons zeggen, dat ze zo netjes en rustig met elkaar omgaan.
O shit dacht de baas.
En jahoor, weer een rondje lopen, allemaal poseren en toen bleek dat we dus allemaal onwijze kanjers zijn en dat we een mooi uniform nest zijn (dat was geloof ik wel een favoriete woord-combinatie van de keurmeester) en dat we allemaal heel sociale hondjes zijn.
Wederom:
DUH!
Jongen, als je eens wist hoe mijn naam rondgonsde over dat veld;
Daar heb je Thorgal!
Die van dat blog!
Ja zie dan maar eens terughoudend te blijven.
Precies, dat lukt mij dus ook niet.
Ik duik gewoon overal op. Begroet iedereennetjes. Probeer hier en daar een brokje los te peuteren (letterlijk ja. Is daar wat mee dan?) en jat water uit ieders drinkbak.
Man, 1 grote happy family.
De baas heeft zoals gebruikelijk 5 honderd duizend foto's gemaakt (en bovendien had dat chickie ook nog eens allemaal foto's gemaakt, overwegend van honden met bazen zonder hoofd en van zichzelf) dus hier volgt een KLEINE bloemlezing.
O en voor ik het vergeet; mijn mattie Doerak kwam ook gewoon langs!
Shit man, we moeten vaker zo'n clubmatch doen.
SWAG!
Om 5 uur ging het lichtje een beetje uit en nadat Pleun tot beste van de dag was verkozen, mocht ik eindelijk die auto weer in.
Gister ben ik dus om 6 uur (s'ochtends ja!) al met de grote baas gaan lopen.
WTF?
Ik denk, hier klopt iets niet. Dit is ECHT niet normaal.
En ja hoor, ik kom koud terug, krijg wat brokken en hoppa die auto in.
Hier, dat bedoel ik dus, zelfs de zon moest nog opkomen.
Affijn.
Zo jongen ik werd gek.
Ik had dus al lang door dat er tientallen Saarlozen om ons heen waren en ik werd echt HELEMAAL gek!
Janken en piepen, de tralies van de bench opvreten. De baas dacht dat moeten we niet hebben, dus die heeft de bench maar open gemaakt en toen ben ik naar buiten gesjeesd.
YEAH!!!
Honden!!!
Mensen!!!
Nog meer honden!!!
Nog meer mensen!!
Nou zo ging het zeg maar een kwartiertje door en tegen die tijd hadden de baas en dat kleine chickie mijn riem weer zo'n beetje vast en zijn ze strategisch (lees; in de zon) naast de ring gaan zitten.
De ring is trouwens gewoon een rechthoek mensen, maar dat terzijde.
En het werd drukker.
En nog meer mensen
En nog meer honden.
Zo nu en dan hield ik het niet meer.
HELEMAAL niet toen Michel en Danielle met mamma en Devi kwamen.
Ik was BLIJ!
Maar mamma vond me veels te overdreven.
Ze legde me direct op mijn rug en toen ze dat voor de 2e keer deed kregen de baas en Michel alle omstanders over zich heen dat ze ons uit elkaar moesten halen.
Ik begreep er eigenlijk niks van.
Ik was namelijk al lang weer met wat anders bezig en mamma ook, maar de rest van de dag hebben we elkaar maar een beetje ontweken.
Nee mensen, maar na een uurtje bleek dus dat het de bedoeling was dat ik aan de keurmeester ging laten zien hoe fantastisch ik was.
Duh.
Ik was nummer 7 en jullie weten dat ik ervan houd om heel efficiënt met mijn tijd om te gaan, dus:
De baas zag dit ietwat verontrust aan omdat ik sowieso de neiging heb om te gaan zitten in plaats van te staan. En bij de voorgaande honden had ze al gezien dat de keurmeester dit keer de tijd nam om iedereen eens goed van een afstandje te beoordelen.
No sweat man!
Wij zijn aan de beurt, ik veer op (!) en loop keurig mee naar voren.
We lopen ff een rondje door die ring. Ik in mijn rastypische, moeiteloze gangwerk.
Zij in een sukkelige draf.
Ze geeft die man een hand, ik geef hem een lik en je ziet dat dat dus direct zijn vruchten afwerpt want hij ging me lekker over mijn rug masseren, controleert mijn tandjes en -vooruit dan maar- checkt mijn ballen.
(double check ja :)
Ik zag er heel goed uit, uitstekend lichaam en je kon wel aan me zien dat ze veel met me liepen.
Nou ja, nou ja, ik loop vooral veel met hullie, wou ik toen zeggen, maar ach.
Die man gaat in zijn stoel zitten om mij nog eens van een afstand te bewonderen en toen mochten we terug in de rij.
Hebben we dus gewoon Uitmuntend gekregen en zelfs de 3e prijs!
Moet niet veel gekker worden dit.
Ik ben dus nauwelijks van de opwinding bekomen, moeten we weer die ring in!
Maar dit keer dus met pappa en mamma en mijn broers en zussen mensen!
Wat een feest.
Terwijl Wodka en ik elkaar opvraten, horen we net de keurmeester over het nest voor ons zeggen, dat ze zo netjes en rustig met elkaar omgaan.
O shit dacht de baas.
En jahoor, weer een rondje lopen, allemaal poseren en toen bleek dat we dus allemaal onwijze kanjers zijn en dat we een mooi uniform nest zijn (dat was geloof ik wel een favoriete woord-combinatie van de keurmeester) en dat we allemaal heel sociale hondjes zijn.
Wederom:
DUH!
Jongen, als je eens wist hoe mijn naam rondgonsde over dat veld;
Daar heb je Thorgal!
Die van dat blog!
Ja zie dan maar eens terughoudend te blijven.
Precies, dat lukt mij dus ook niet.
Ik duik gewoon overal op. Begroet iedereen
Man, 1 grote happy family.
De baas heeft zoals gebruikelijk 5 honderd duizend foto's gemaakt (en bovendien had dat chickie ook nog eens allemaal foto's gemaakt, overwegend van honden met bazen zonder hoofd en van zichzelf) dus hier volgt een KLEINE bloemlezing.
O en voor ik het vergeet; mijn mattie Doerak kwam ook gewoon langs!
Shit man, we moeten vaker zo'n clubmatch doen.
SWAG!
Om 5 uur ging het lichtje een beetje uit en nadat Pleun tot beste van de dag was verkozen, mocht ik eindelijk die auto weer in.
Abonneren op:
Posts (Atom)






