donderdag 28 februari 2013

Barfen

Jongen, je kent toch ook die series van National Geographic enzo waar die gasten helemaal in hun uppie (en een camera crew) moeten survivallen in the middle of nowhere?

Ik ben dus met een variant bezig waar de gewone huishond weer terug gaat naar de wildernis en zelf zijn kostje bij elkaar moet scharrelen.

Zoals jullie weten, heb ik daar voor al een paar keer met succes geoefend.

Trots deel ik u dan ook mede dat ik vandaag, in the jungle die men Kralingse Bos noemt, mijn skills aangescherpt heb op het gebied van water- en vederwild:

dinsdag 26 februari 2013

School, een update

Ja want wat ze dus helemaal vergeet te vertellen; ik ben al weer halverwege mijn laatste module.
Nou ja, laatste.
De laatste voor het diploma Gehoorzame Huishond.
Ja ik vind het zelf ook wel een mop, maar zij is echt bloedfanatiek man.

Iedere maandagavond sta ik dus in de sneeuw of regen (fijne winter ook dit jaar) om 21.00 uur met de baas op een zompig grasveldje rare trucjes te doen.
Trucjes waar ik nu al ruim een jaar mee bezig ben overigens dus heel snel van begrip zijn al die bazen niet, maar goed, er staat bij mij vaak een overvloedig gebruik van kaas, gedroogd vlees en/of frolicjes tegenover dus ik ben dan ook de rotste niet.

Vorige week was ik dus ff niet helemaal jofel en de keer daarvoor eindigde er mee dat ik in mijn neus werd gebeten, maar de les op zich was best wel tof.
We deden namelijk ook een behendigheids-parcour.

Gast.
Helemaal mijn ding!
Ik ging door die slurf alsof het dagelijkse kost was.
Ik liep over dat plankie alsof ik nooit anders gedaan had.
Het schijnt dat we bij de vervolglessen 2 meter boven de grond over een bungelend koord met een stok tussen onze tanden moeten lopen, maar wie dan leeft wie dan zorgt.

We eindigden de les met de Kom oefening.
De baas maakt mij dan los en 1 van de juffen zet zich schrap in dat veldje en houdt mij vast.
Vervolgens rent de baas naar een heg, verstopt zich daarachter en roept dan THOOOORGAL, KOM!

Nou moet je weten, dat er op dat veldje 2 heggen zijn en dat de groep in 2-en verdeeld was.
Ergo; ik hoorde KOM op 2 plekken.
Ja.
Tuurlijk wist ik wel waar de baas was.
a. ben ik niet achterlijk en
b. loop ik zoals gezegd al een jaartje daar rond
Ik dacht gewoon; geintje mensen.

Ik ga EERST ff bij de baas langs.
En du moment dat ze me aan wil lijnen, speer ik ervan door naar dat andere heggie.
Iedereen lachen man.
Ik was helemaal in mijn element.

Maar ja, de baas had dus PAARDENworst bij zich. Tenminste, er stond 100% rund op de verpakking.
Zij pakt een stukje worst, roept HIER!
Kom ik me daar toch mooi voor zitten.

Kijk! zegt de juf.
Zo wil ik het zien.

Vraagt er een man uit het groepje; dat is toch een Saarloos? Ik dacht dat die zo moeilijk waren.

Gast, de truc is dus dat je de bazen zo nu en dan gewoon een klein succesje gunt.

Nee.
Maar gister mensen.

Heeft de juf een STEP bij zich.
Attenooije.
Ik vond het me een partij leuk.
Vooral omdat de baas echt keihard moest steppen om mij ook maar een BEETJE in draf te krijgen.

Ja en de grote baas was ook mee en die ging toen wij allang weer op het veld stonden, ff een rondje door dat park doen (was de baas ook heel blij mee want ik was heleMAAL niet afgeleid daardoor) dus ik kan mij vergissen maar het zou me niks verbazen als er hier binnenkort een grote mensen step in de schuur staat.

En gister eindigden we dus met een speur oefening.
Die 2 bordercollies moesten hun floss opspeuren maar omdat ik daar echt geen ruk aan vond, mocht ik naar een doosje met voertjes speuren.
Man, ze hield me al bijna niet toen de juf -om even te kijken of dat mij triggerde- met dat doosje rammelde.

Ja hoor, riep ze.
Volgens mij gaat dit lukken.

Lang verhaal kort.
Ik speur natuurlijk linea recta dat doosje op.
Nadat ze dat eindelijk uit mijn bek gekregen hadden, moest ik netjes gaan zitten en dan ZACHTJES een brokje aannemen.
So far, redelijk goed.

Toen.
Moest de baas dus OVER mijn hoofd, aan de juf dat doosje teruggeven.

Pas erop ! zei de baas en ze had dat vervelende vingertje erbij.

De juf neemt dat doosje aan, draait zich nietsvermoedend half van mij af en HOPPA, uit het niets spring ik in 1 keer, 2 meter omhoog, ZO naar de juf op.

RENG!
De baas jenkt mij keihard aan de riem weer terug op de grond en iedereen staat de baas met open mond aan te kijken.

Zo, zegt de juf ietwat verbouwereerd. Hij zit vol met streken hè.
En zo is het maar net.

Play date

Ik zou dus eigenlijk vandaag Amani gaan dollen maar wordt haar baas gewoon ziek!
Heel veel beterschap, we houden hem tegoed.

Maar mensen.
In plaats daarvan.
Heb ik dus die Lica alle hoeken en gaten van de Zevenhuizerplas laten zien.

Ehhh,
Of zij mij ja.

Oordeel zelf.

zondag 24 februari 2013

Thejaaaaaa

Ja mensen, ik ben op velen van u gek, maar op Thea ben ik stapelgek.
Ik had haar geloof ik al wel twee MAANDEN niet gezien of zo.
Ja.
Dan krijg je dit.

donderdag 21 februari 2013

I am back!

Hartelijk dank by the way voor alle vragen rondom mijn herstel.
Ik mag wel zeggen we zijn op de goede weg.
Omdat ik een serieuze batterij met medicijnen moet slikken, verdeelt de baas tegenwoordig mijn eten over 3 porties om alles een beetje weg te werken, maar wat mij betreft halen we die drie dagen dat ik niet gegeten heb, ook nog even in.
Kortom, ik vreet weer alles wat los en vast zit.
Verder heb ik weer energie voor 10, alleen de poeperij is nog niet helemaal in orde.
Wordt aan gewerkt mensen, wordt aan gewerkt.

Verder verheugt het me u te mogen melden dat ik weer voor wat speelafspraken geboekt ben en zelfs voor een heuse workshop zweetwerk, maar godzijdank duurt die laatste nog ff een paar maanden.

Gistermiddag ben ik met de baas en dat kleine chickie gaan lopen (schijnt dat hier de vakantie er weer aan komt en dan ben ik dus zwaar de sjaak want in het kader van anders-komen-ze-helemaal-nooit-meer-achter-een-beeldscherm-vandaan, moet ik dus iedere dag 1 van die kleine bazen op sleeptouw nemen).

Affijn, zo iets dus:

woensdag 20 februari 2013

Jill

Jill is een ladyfriend van de uitlaatservice.
U begrijpt dat ik HEEL graag mee ga met de uitlaatservice.

maandag 18 februari 2013

Goedemiddag!!

Nadat ze hier het hele weekend, dag en nacht de schuifpui open hadden staan/de buitenlucht aan het opwarmen waren geweest omdat ik ongeveer 3 keer per half uur naar buiten wilde rennen om
a. te kotsen
b. te kakken
c. dacht dat ik wilde kotsen of kakken maar bij nader inzien maar weer naar binnen sjokte,
had de baas vanochtend om 9 uur sharp de da gebeld.
Daar konden we vanmiddag om half 2 terecht.

Was nog best een gedoe om mij in de auto te krijgen.
Ten eerste stond die een kilometer of 5 weg (ga je krijgen in een grote stad waar je wel dik betaalt voor een parkeervergunning maar een gegarandeerde plaats ergens in de buurt van je huis ho maar) en sjok ik tegenwoordig als een oude man over straat en ten tweede was ik ECHT, wolla jongen, ik zweer je, TE verzwakt om zelf in de auto te springen.
Bovendien kon ze voertjes gebruiken om me te lokken wat ze wilde, maar daar had ik dus echt ff geen trek in.

Om een lang verhaal niet al te lang te maken; wij komen aan bij de da. Ik wil niet naar binnen.
Kweet niet.
Ze moest me over die drempel dragen.

Binnen gekomen ging ik als een dweil in de weg liggen en toen de da na een paar minuten aan kwam met haar 2 yorkshire terriers ging dat ongeveer zo:
Leuk is ie he!
Weet je hoe ie heet? Beer! Serieus jongen.

Affijn, na dit gesnuffel was ik weer zo moe dat ik zelfs niet meer naar de behandelkamer kon lopen dus toen kwam de da maar bij mij op de grond zitten in de wachtkamer.
O zegt ze.
Daarom vond Beer je zo lief; je stinkt uit je mond.

Nou.
Lekker dan.

Was wel waar trouwens. Bovendien rammelden mijn darmen nog steeds EN is mijn voorhuid weer ontstoken dus ik geef toe dat ik niet zo'n toffe uitstraling had vanmiddag.

Met veel pijn en moeite wij die spreekkamer in.
Krijg ik een spuit en probeerde ze me nog tot 1 of ander koffiemelk achtig goedje te verleiden.
No way José.
Had niet gedacht dit ik dit OOIT zou zeggen, maar ik heb dus echt geen zin in eten.

Je bent toch wel verzekerd hè? vroeg de da.
Ehhh.
Jaha. zei de baas.
Nou dan is hier de rekening.
Goedemiddag!

Ja lieve mensen, je schrikt je dood maar dan heb je ook wat.
Na een uurtje was die spuit dusdanig ingewerkt dat ik met wat soebatten van de baas een beetje van die paté op heb (daar schijnt ze weer andere medicijnen in verstopt te hebben hoorde ik iemand fluisteren) en over een paar uur gaat ze het weer proberen met een klein hapje.
We hebben goede hoop.

Mag ook wel ja.