dinsdag 31 januari 2012

Sneeuw

Gistermiddag begon het opeens wit te regenen. Iedereen hier springen en naar buiten wijzen. Nou hadden we net een stroomstoring in Rotterdam dus ik dacht nog; niet zo handig mensen, zo zonder verwarming, maar zij zaten er geloof ik niet zo mee.


Je zou het misschien niet zeggen maar ik wil graag even over sommige dingen nadenken voor ik mijn besluit neem.

Op een gegeven ogenblik waagde ik het er maar op. En het was eerlijk gezegd ook zo weinig dat ik het nauwelijk voelde aan mijn billen.
's Avonds bij de puppycursus gingen we eerst ff buiten spelen en dan los-vast oefenen. De juf zei dat we misschien een beetje werden afgeleid door de sneeuw.
Nou ik vond die hele sneeuw gewoon geen f*ck aan. Die Leila, dat Mechelaar chickie naast mij, daar werd ik pas door afgeleid.

We hebben trouwens af geleerd en van de juf moet zij blijven volhouden dat ik, voor ik mijn eten krijg, op mijn billen moet zitten.
Bedankt juf!

Vanochtend duurde het geloof ik wel 4 hele minuten voor ik eindelijk mijn welverdiende brokken kreeg. Als ik te wild werd, zetten ze de bak zelfs weer gewoon terug op het aanrecht.
Moet niet veel gekker worden dit!

Op een gegeven moment gaat zij boven iets op die pc doen en ze dacht mij mooi af te kopen met een oor, maar zo zijn we dus niet getrouwd.

Ik dacht; als jullie zo dol zijn op die sneeuw, zal ik wel zorgen dat je sneeuw krijgt.

Verdomd, ze komt beneden en zeker 3 tellen stil.
Daarna stuurt ze mij van de bank (daar moeten we het ook nog eens over hebben, want ik heb uit betrouwbare bron dat dus echt iedereen, maar dan ook IEDEREEN, op de bank mag. Behalve ik.) en gaat dat ding wat ik doormidden gebeten had met dat witte spul van binnen opruimen.
God, sommige mensen hebben ook geen gevoel voor humor.

zondag 29 januari 2012

Fietsen

Ik was er al bang voor toen ik van de week een ENORME doos zag binnenkomen en ja hoor.
De dag erna werd ik in een soort wandelwagen gestopt en meegenomen naar het park hier in de buurt.
Ik schaamde me dood jongen.
Iedereen die ik tegenkwam zat me te dissen!
Gelukkig kwamen we ook een paar (ondertussen) bekenden tegen die het begrepen en zeiden; hij mag zeker nog niet zo ver lopen. Maar toch. Ik voelde me knap lullig.

Maar wat blijkt; dat ding kan ook achter de fiets:
Vanochtend was ik dus zwaar de lul en kon ik dat ding weer in. Ze hadden het wel aardig aangekleed moet ik zeggen. Kleedje over het kussen en mijn favoriete speeltje erbij.
Maar koud jongen!
Gelukkig vonden zij dat ook dus het oorspronkelijke plan werd al snel ingekort en we zijn toen naar het park gegaan hier een paar minuten vandaan.
Ik heb ff lopen dollen met de hondjes daar en dat was hem.

Nou schijnt het dat zij haar conditie wil opvijzelen en ik dus binnenkort overal in dat ding mee naartoe ga.
Shit man. Ik ga echt als een dolle groeien!

vrijdag 27 januari 2012

Doorslapen

Wat ze dus helemaal vergeet te vertellen, en het is nogal niet wat; ik slaap dus door.

Nou ja.
Soort van.

Tegen 10 uur s'avonds kakken zij helemaal in (ik ook hoor ssttt!).
Maar met hun laatste krachten ga ik er dan rond half 11 nog een keer uit en daarna de bench in en met een beetje duwen en trekken wordt het dan 6 uur.

En dan?
Nou dat ligt eraan.
Meestal ga ik na een EEEENORME plas weer slapen.

Meestal dus :)

donderdag 26 januari 2012

Vloerbedekking

Omdat zij het toch wel rot vond dat die poezen mij steeds ontglipten, hebben ze gisteren vloerbedekking voor me neergelegd.
Vet!
Dat soort gebaren waardeer ik, dus ik wilde gelijk ff meehelpen.
Kon ik gewoon de rest van het avontuur vanuit de bench bekijken.
Lekker dan.

Eerst wilden ze geloof ik alleen maar de gang doen, maar toen sloegen ze een beetje door:


Jaha die voelden de bui al hangen:
Ik zei het je; ze sloegen door. Nu is alleen dat stukje bij mijn bench (daar is dus weer niet over nagedacht. Jammer!) en naast het kleed in de woonkamer nog onbedekt.
Maar het is me kicke! Ik ben gelijk dat hele tapijt eens goed gaan inrennen. Na een minuut of 10 had ik ook door dat er best wat afwerkingshoekjes zijn die nog los liggen.
FOUTJE!!
Ik knagen, zij nee roepen.
Ik ander hoekje pakken, zij nee roepen.
Ik voor de variatie aan het gekleurde kleed beginnen. Zij nee roepen.
Ok ok dan neem ik het tegenoverliggende hoekje. Zij nee roepen.

Ik werd er echt gek van.
Voor wie was dit hele gedoe nou begonnen?
Juist!

Dus toen zij weer nee riep, beet ik eens goed in haar duim.
Zij huilen!
Jaaaa!
Vrouwen en huilen. Ze weten het altijd weer voor elkaar te krijgen jongen!
Dus toen ze ging stofzuigen, kapte ik ook maar met het hele verhaal.
Wel mooi op het snoer gaan liggen, zodat ze niet overal bij kon he!
Hahaha. Vond hem zelf ook wel leuk.

dinsdag 24 januari 2012

Tulpen uit Rotterdam

Vanochtend zijn we met de tram naar de markt gegaan. Ik gedraag me echt voorbeeldig, ga rustig zitten of rol me op tussen haar benen. Ik probeerde op de heenreis nog ff of ik in de jas van de vrouw achter me kon bijten maar vreemd genoeg werd dat niet gewaardeerd. Was gewoon een geintje mensen! Toen zijn we het kleine stuk opgelopen waar ze de bloemen verkopen want het schijnt dat ze dat wel genoeg vond. Ik begrijp trouwens niet waarom ik daar niet in alle planten mag happen en in de tuin wel.
Na de tram ging zij ergens zo'n thee met takjes drinken en op een gegeven moment kwam de andere baas ook nog langs en gaan ze gewoon met zijn 2-en daar een broodje zitten eten! Ja en ik dan?
Ik ben maar weer gaan slapen en toen er van boven een zoutmolentje naast ons op de grond te pletter viel schijn ik niet eens wakker geworden te zijn. Geen hond die het kan controleren dus zo kunnen ze natuurlijk van alles en nog wat verzinnen he!

maandag 23 januari 2012

Wandelen met Dusty

Vanmiddag ben ik gaan wandelen met Leontine en Jasper die de baas via het wolfhonden forum had leren kennen. Zij zagen direct dat ik een fantastisch leuke hond was en gingen gezellig met mij kroelen maar die Dusty van hun, zo!
Ik snap best dat ik al heel volwassen overkomen voor mijn leeftijd *kuch kuch* maar ik ben het nog niet hoor. Dusty is al 10 maanden en kan al onwijs hard rennen en over greppeltjes springen enzo. Shit man. Ik kan niet wachten tot ik dat ook kan.

Teringpietje, er waren wel heel veel grote honden: labradors, Duitse herders, een paard dat we tig keer tegen kwamen en nog wat honden waarvan ik ff de naam kwijt ben.

Hier maak ik ff gauw dat ik weg kom.
Maar ook die Dusty was een pittig tiepetje en om de 1 of andere duistere reden vond ze het zo nu en dan nodig mij dat duidelijk te maken.

Niet dat ik echt impressed was. Ik trok mijn lip op en sprong goed om haar heen, maar ok, ik geef het toe. Ze was nog een maatje te groot.

Toen we thuiskwamen zocht ik direct mijn bench op. Tijd voor een powernap. Ha! Maak daar maar powernap XL van.

zondag 22 januari 2012

Met de trein naar Utrecht

Vandaag ben ik gewoon voor de 2e keer met de trein geweest. Cool man! Zij draagt me de trappen op en de trein in (al begon ze vandaag te klagen dat ik te zwaar word voor dit soort geintjes) en dan val ik eerlijk gezegd als een blok in slaap.
Op de perrons wil iedereen met mij kennismaken en aaien en als ze het niet willen, ga ik gewoon zelf op ze af. De meeste mensen vragen dan wat voor ras ik ben, en als zij dan zegt Saarloos, dan zeggen ze; Maar die zijn toch schuw?
Tja.

Affijn, vanochtend zijn we dus naar Utrecht geweest, naar Charles.
Charles heeft al 25 jaar SWH-en en hij loopt altijd los met zijn honden door Utrecht. Zij zou dat ook wel willen maar dan moet ik eerst goed begrijpen wat Wacht en Zit betekenen dus zover zijn we nog niet.
Bij hem in Utrecht wonen Boelie en Zazou (of Amber) die ik dus al bij die tv opnamen had gezien. Eerlijk gezegd was Zazou toen liever dan nu.
Of het nou was omdat ik nu op haar terrein was of dat ik ondertussen wat groter ben, ik mocht echt helemaal niks.
Niet in de tuin graven.
Niet naar haar blaffen.
Niet een beetje tegen haar opspringen want ze zat constant gelijk boven op me.

Maarrrr......
ik had 'r mooi tuk, want IK mocht naar binnen en zij lekker niet. Ha!
Zij wonen namelijk in een kennel in de tuin.
Zazou is de mamma van Nikita die bij Dexter woont dus daarom ging zij allemaal foto's van haar maken. Ik geef toe daarop lijkt ze best lief op maar trust me; het is eenbitch van hier tot Tokyo!




Nadat ze thee hadden gedronken en van alles en nog wat besproken hadden, werd ik een beetje moe en verdomd, ik lig nog niet onder die tafel of we moeten weg.
Charles grapte tegen Caroline dat hij mij wel wilde houden en dat Boelie en Zazou dan mee zouden gaan naar Rotterdam, zegt die kleine doodleuk: dat is goed.
Wat kan je je vergissen in mensen he!